Logo Muzeum Narodowego w Szczecinie

Szczecin na dawnej fotografii

Zieleń i pomniki

Określenie Szczecina jako miasta parków i zieleni ma swój rodowód w polityce zagospodarowania przestrzennego planistów, architektów i włodarzy miasta z przełomu XIX i XX wieku. Ich idee, których realizacji nie mogli w pełni obserwować, przesądziły o tym, że Szczecin zasłużył na to wyjątkowo zaszczytne miano. Zasadność tego określenia dzisiaj – w początku XXI wieku – coraz częściej stawiana bywa pod znakiem zapytania. Winę za to tylko w nieznacznym stopniu można przypisać niszczącym działaniom wojny. Poważniejsze straty są konsekwencją niedostatecznej dbałości, niewłaściwych decyzji, innych priorytetów w minonym półwieczu. O urodzie zieleni miejskiej decydują nie tylko rozległe parki i zieleńce, alejowe obsadzenia ulic, ogrody i przedogródki, ale także architektura umiejętnie wtopiona w przyrodę, rzeźby, pomniki, ławki i ogrodzenia. To wszystko śledzić można nie tylko na fotografiach zebranych specjalnie pod tym kątem, ale także na zdjęciach w poprzednich rozdziałach, poświęconych innym tematom przewodnim. Być może przechadzka po miejscach, które niegdyś skłaniały do zatrzymania i prowokowały do ich utrwalenia na fotograficznej kliszy, pobudzi nas dzisiaj do działań umożliwiających przywrócenie Szczecinowi statusu miasta gdzie o zieleń dbają wszyscy, a ona odwdzięcza się nam pełnią urody.